"Çernobıl Əlilləri İttifaqı" İctimai Birliyinin sədri Mirhəsən Həsənov
1986-cı ilin 26 aprelində baş verən Çernobıl faciəsi bəşəriyyət tarixində ən ağır texnogen qəzalarından biri kimi yadda qalıb. Ukraynanın Pripyat şəhəri yaxınlığında yerləşən atom elektrik stansiyasında baş verən partlayış təkcə həmin ərazini deyil, geniş coğrafiyanı radiasiya ilə çirkləndirərək milyonlarla insanın həyatını dəyişib. Bu gün həmin faciədən 40 il ötür. Aradan keçən onilliklərə baxmayaraq onun izləri hələ də silinməyib. "Çernobıl Əlilləri İttifaqı" İctimai Birliyinin sədri Mirhəsən Həsənovun hekayəsi də bu ağır tarixin bir parçasıdır. O, 1986-cı ildə Belarusda həqiqi hərbi xidmətdə olarkən qəza baş verib və zabit heyəti ilə birlikdə hadisə zonasına göndərilib. Həmin günləri xatırlayarkən bildirir ki, əraziyə çatana qədər nə baş verdiyindən xəbərsiz olublar. Yalnız boşaldılmış kəndlər, tərk edilmiş evlər və yoxlama postlarında gördükləri mənzərə onları şübhələndirib. Buna baxmayaraq nə ilkin mərhələdə, nə də sonrakı dövrdə onlara məlumat verilməyib. Onun sözlərinə görə, radiasiyanın təhlükəsi barədə məlumatları çox gec əldə ediblər. Əllərinə keçən broşür və məktublar vəziyyətin ciddiliyi barədə məlumat verdikcə narahatlıq artır, psixoloji gərginlik dərinləşirdi. Hətta bəzi əsgərlərin bu təzyiqə dözməyərək həyatına son qoyduğunu deyir. Ən ağır mənzərələr isə insanların gözləri önündə dəyişməsi idi - saçla birlikdə dərinin qopması, qəfil huş itirmələr və heç bir iz qoymadan yoxa çıxan insanlar... Mirhəsən Həsənov qeyd edir ki, həmin ərazilərdə minlərlə azərbaycanlı xidmət edib və onların bir çoxu sonradan həyatını itirib. Faciənin təsirləri yalnız o dövrlə məhdudlaşmayıb, sonrakı nəsillərdə də özünü göstərib. O, radiasiyanın təsirini elə hadisə zonasında olarkən hiss etdiyini bildirir. Bədənindəki şiddətli ağrılara baxmayaraq hərbi xidmətini yarımçıq qoymayıb. Sonradan səhhətində ciddi problemlər yaranıb, əməliyyat olunub, müalicəsini isə bu gün də davam etdirir. Azərbaycana qayıtdıqdan sonra həm fiziki, həm də psixoloji çətinliklərlə mübarizə aparıb. Ailəsinin dəstəyi və təhsil almağa bşaşlaması ilə bu gərginliyi qismən aradan qaldırıb. 1990-cı illərdə çernobılçıların hüquqlarının qorunması istiqamətində fəaliyyətə başlayıb və hazırda sədri olduğu ictimai birliyi yaradıb. Ümummilli lider Heydər Əliyev hakimiyyətə gəldikdən sonra, 1993-cü ildə isə "Çernobıl qəzasının nəticələrinin aradan qaldırılmasında iştirak etmiş, zərər çəkmiş vətəndaşların statusu və sosial müdafiəsi haqqında" Qanun parlamentdə qəbul olunub. Onun fikrincə, Çernobıl faciəsi insanlıq üçün ciddi bir dərsdir. Bu səbəbdən radiasiya və onun fəsadları barədə cəmiyyət daim maarifləndirilməlidir. 40 il ötməsinə baxmayaraq bu hadisə onun yaddaşında dərin və ağrılı izlər buraxıb. O, Çernobıl faciəsini yalnız şahid kimi deyil, həm də "Çernobıl Əlilləri İttifaqı"nın sədri olaraq hər gün yenidən yaşayır. Yüzlərlə insanın hekayəsi ilə tanış olduqca o dəhşətli günlərin ağrısını dəfələrlə hiss etdiyini söyləyir.
