Ana harayı abidəsi

Bakının Xətai rayonunda yerləşən "Ana harayı" abidəsi (Xocalı soyqırımı qurbanlarının xatirəsinə ucaldılmış abidə), Azərbaycanın müasir tarixin dən ən dəhşətli səhifələrindən birini — 1992-ci ilin 26 fevralında törədilmiş Xocalı faciəsini yaşadan müqəddəs bir ziyarətgahdır. Bu abidə təkcə bir sənət əsəri deyil, həm də bir millətin ədalət hayqırışı və sarsılmaz iradəsidir. Abidənin tarixi və müəllifləri Abidə 1993-cü ildə qoyulmuş ilk variantın əvəzinə, 2008-ci il fevralın 26-da daha əzəmətli və mənalı bir formada təqdim edilmişdir. Heykəltəraşlar ailəsi — Aslan, Mahmud və Teymur Rüstəmovlar tərəfindən hazırlanan bu kompozisiya, faciənin mahiyyətini vizual olaraq tamaşaçıya ötürmək üçün hər bir detalına qədər düşünülmüşdür. Simvolika və Bədii quruluş Abidənin hər bir elementi dərin məna daşıyır: Ana fiquru: Abidənin mərkəzində əlləri üzərində vəhşicəsinə öldürülmüş körpəsini göylərə tərəf qaldıran ana təsvir olunub. Bu, Xocalı qadınının dözümünü, eyni zamanda dünyaya ünvanlanmış "Niyə susursunuz?" sualını simvolizə edir. Körpə: Ananın qollarında cansız uzanan körpə faciənin amansızlığını, günahsız insanların qətlə yetirilməsini və kəsilmiş bir gələcəyi təmsil edir. Postament və Relyeflər: Abidənin aşağı hissəsində (postamentdə) soyqırım zamanı öldürülmüş qadınların, uşaqların və qocaların təsvirləri həkk olunub. Bu relyeflər faciənin kütləvi miqyasını göstərir. Mənəvi və İctimai əhəmiyyəti Hər il fevralın 26-da on minlərlə insan — ölkə rəhbərliyindən tutmuş sıravi vətəndaşlara qədər — "Ana harayı" abidəsi önünə toplaşaraq qərənfillər düzür. Bu abidə: Xatirə yeri: Şəhidlərin ruhunu yad etmək və ailələrinin kədərinə şərik olmaq üçün bir mərkəzdir. Təbliğat vasitəsi: Bakıya gələn xarici qonaqlar və diplomatlar bu abidəni ziyarət edərək Ermənistanın töratdiyi hərbi cinayətlər barədə məlumat alırlar. Vətənpərvərlik dərsi: Gənc nəsil üçün tariximizi unutmamaq və milli həmrəyliyi qorumaq üçün canlı bir tarix kitabıdır.