buffalo

Buffalo: Cüt dırnaqlılar dəstəsinin ən güclü və dözümlü nümayəndələri Zoologiya elmində və rəsmi terminologiyada "Buffalo" olaraq adlandırılan heyvanlar, boşbuynuzlular (Bovidae) fəsiləsinə və cüt dırnaqlılar dəstəsinə aid olan irihəcmli, güclü məməlilərdir. Azərbaycan dilində bu heyvanlar ümumi adla camış adlandırılsa da, "buffalo" termini daha çox Afrika və Asiya qitələrində yaşayan vəhşi və spesifik camış növlərini ifadə etmək üçün beynəlxalq miqyasda istifadə olunur. Bu heyvanlar öz böyük fiziki gücü, dözümlülüyü və ekosistemlərdəki mühüm rolu ilə tanınırlar. Əsas buffalo (camış) növləri və coğrafi arealları Dünyada anatomik quruluşuna və yaşayış mühitinə görə kəskin fərqlənən iki əsas buffalo növü mövcuddur: Afrika camışı (Syncerus caffer): Afrika savannalarında və meşələrində yaşayan bu növ, qitənin ən təhlükəli vəhşi heyvanlarından biri hesab olunur. Heç vaxt insanlar tərəfindən əhliləşdirilməmişdir. Xüsusilə baş nahiyəsində birləşərək bütöv bir sümük qalxanı əmələ gətirən nəhəng və əyri buynuzları ilə seçilir. Çəkisi 500 kiloqramdan 900 kiloqrama qədər çata bilər. Asiya su camışı (Bubalus bubalis): Əsasən Cənub-Şərqi Asiyanın bataqlıq və rütubətli meşəliklərində yayılmışdır. Afrika növündən fərqli olaraq, Asiya su camışı min illər əvvəl insanlar tərəfindən əhliləşdirilmiş və kənd təsərrüfatında (ağır yüklərin daşınmasında, süd və ət istehsalında) geniş istifadə olunmağa başlanmışdır. Vəhşi təbiətdə qalan populyasiyası isə hazırda nəsli kəsilmək təhlükəsi ilə üz-üzədir. Anatomik quruluşu və bioloji xüsusiyyətləri Buffalolar ağır və kütləvi bədən quruluşuna malikdirlər. Onların dərisi qalın və adətən tünd boz və ya qara rəngdə olur. Heyvanların bədən temperaturunu tənzimləmək üçün təbii mexanizmləri zəif olduğundan, günün böyük hissəsini palçıqda və ya su hövzələrində keçirirlər. Palçıq həm də onların dərisini günəş şüalarından və parazit həşəratlardan qoruyur. Sosial heyvanlar olan buffalolar yüzlərlə, bəzən isə minlərlə fərddən ibarət böyük sürülər halında yaşayırlar. Sürü daxilindəki ciddi iyerarxiya və kollektiv müdafiə instinkti sayəsində onlar şir və pələng kimi iri yırtıcılardan uğurla qorunurlar. Otla qidalanan bu heyvanlar, böyük miqdarda bitki örtüyünü istehlak edərək landşaftın formalaşmasında və bitki müxtəlifliyinin tənzimlənməsində mühüm ekoloji funksiya yerinə yetirirlər.