dayça

Dayça: Atın Ən Həssas Və Sürətli Büyüyən Dövrü Dayça — atın doğulduğu andan təxminən 1 yaşına (bəzi bölgələrdə süddən kəsilənədək) qədər olan dövrünə verilən addır. Türk dillərində və Azərbaycan etnoqrafiyasında atın yaş mərhələlərinə görə müxtəlif adlar işlədilir (məsələn, qulan, tay, dayça). Inkişaf Və Yaş Mərhələləri Atçılıqda atın cavan dövrləri dərəcəli olaraq belə adlandırılır: Möhür/Qulan: Yeni doğulmuş, hələ tam köməksiz olan ilk həftələrdəki bala. Dayça: Analıq dövrünü keçən, ana südü ilə yanaşı yavaş-yavaş ot və yem yeməyə başlayan bala (1 yaşadək). Tay: 1 yaşından 2-3 yaşına qədər olan cavan at. Mədyən / Ağır/Mənşəli At: Yetkinlik yaşına çatmış dişi və ya erkək at. Dayçanın Doğulması Və İlk Qidalanması İlk Addımlar: Dayçalar təbiətdə çox tez uyğunlaşırlar. Doğulduqdan cəmi 30–60 dəqiqə sonra ayaq üstə dura bilir və anasını əmməyə başlayırlar. Ağız Sütü (Kolostrum): İlk 24 saat ərzində anadan alınan ağız südü dayçanın immunitet sisteminin formalaşması üçün həyati əhəmiyyət daşıyır. Süddən Kəsilmə: Adətən 5–6-cı aylarda dayçalar anadan ayrılır (süddən kəsilir) və müstəqil qidalanmaya keçirlər. Qulluq Və Bəslənmə Qaydaları Dayçanın sağlam və güclü bir ata çevrilməsi üçün ilk aylardan düzgün diqqət tələb olunur: Düzgün Yemləmə: Yalnız ana südü ilə kifayətlənməyib, 2-ci aydan etibarən tərkibində proteini, kalsiumu və fosforu zəngin olan xüsusi yemlər və təzə ot verilməlidir. Hərəkət Və Açıq Hava: Sümüklərin və oynaqların bərkiməsi üçün dayçanın hər gün açıq otlaqda, günəş işığı altında sərbəst qaçması vacibdir. İnsanla Əlaqə Və İlk Təlim: Erkən yaşlardan insana, tumarlanmağa və yüyənə (cilova) öyrəşdirilən dayçalar gələcəkdə daha həlim və sözəbaxan olurlar.