dramatik tenor

Dramatik tenor, kişi səsləri arasında ən güclü, dolğun və emosional dərinliyi ilə seçilən səs tipidir. Bu səs tembri digər tenor növlərindən (məsələn, lirik tenordan) özünün metalik parıltısı, geniş diapazonu və baritona yaxın alt registrləri ilə fərqlənir. Dramatik tenorlar çətin orkestr müşayiəti fonunda belə səsini ucalda bilmək qabiliyyətinə malikdirlər. Opera yaradıcılığında bu səslər adətən qəhrəmanlıq, ehtiras və faciəvi obrazları canlandırmaq üçün nəzərdə tutulur. Cüzeppe Verdinin "Otello", Rixard Vaqnerin "Tristan və İzolda" (vaqnerian tenor) və Cakomo Puççininin "Turandot" operalarındakı baş rollar dramatik tenor ifaçılığının zirvəsi hesab olunur. Dünya vokal sənətində Enriko Karuzo və Mario del Monako kimi ustadlar bu səs tipinin ən parlaq nümunələrini yaratmışlar. Belə ifaçılardan həm böyük fiziki dözümlülük, həm də yüksək aktyorluq məharəti tələb olunur.