Kəkilli torağay

Kəkilli torağay sərçəkimilər dəstəsinin torağaylar fəsiləsinə aid olan bir quşdur. O, həm kənd yerlərində, həm də şəhər kənarlarındakı açıq sahələrdə ən çox rast gəlinən canlılardandır. İnsanlardan çox qorxmaması və yolların kənarında qaçaraq qida axtarması ilə tanınır. Xarici görünüşü və fərqləndirici əlamətləri Bu quşun ən bariz xüsusiyyəti, başında olan və həmişə dik duran uzun tük kəkildir. Rəngi adətən bozumtul-qonur olub, üzəri tünd xallarla örtülüdür ki, bu da ona yerdə, torpaq və quru otlar arasında mükəmməl gizlənməyə (kamuflyaj) imkan verir. Həyat tərzi və qidalanması Kəkilli torağaylar əsasən yerdə yaşayırlar. Onlar çox nadir hallarda ağaclara və ya hündür kollara qonurlar. Qidalanma: Əsasən bitki toxumları və kiçik cücülərlə (böcəklər, çəyirtkələr) qidalanırlar. Qış aylarında daha çox toxumlara üstünlük verdikləri halda, bala çıxarma dövründə zülalla zəngin cücülərə keçirlər. Hərəkət: Bu quşlar tullanaraq deyil, qaçaraq hərəkət edirlər. Uçuşları isə adətən alçaqdan və qısa məsafəli olur. Yuva qurması və çoxalması Kəkilli torağay yuvasını birbaşa yerdə, torpaqdakı kiçik bir çuxurda qurur. Yuva quru otlardan və bitki liflərindən hazırlanır. Adətən bir dəfədə 3-5 ədəd xallı yumurta qoyurlar. Balalar yuvadan çox tez — uçmağı hələ tam öyrənməmiş çıxırlar və yerdə valideynlərinin köməyi ilə gizlənərək böyüyürlər. Nəğməsi və Azərbaycan mədəniyyətində yeri Torağaylar öz xoş və melodik nəğmələri ilə məşhurdurlar. Kəkilli torağay həm yerdə oturarkən, həm də havada süzərkən oxuya bilir. Azərbaycan ədəbiyyatında və folklorunda torağay yazın, fərahlığın və azadlığın simvolu kimi tərənnüm olunur. Bu balaca kəkilli dostumuz təbiətin zərərli həşəratlardan təmizlənməsində də böyük rol oynayır. Onları qorumaq, Azərbaycanın zəngin biomüxtəlifliyini qorumaq deməkdir.