Qotik üslubda memarlıq

Qotik üslubda memarlıq Qərbi Avropada təxminən XII əsrdən XVI əsrə qədər çiçəklənən və Roman memarlığını əvəz edən əzəmətli bir memarlıq cərəyanıdır. Bu üslubun əsas məqsədi strukturları mümkün qədər uca və işıqlı etmək idi, bu da tikililərə sanki göylərə uzanan bir görüntü verirdi. Qotik memarlığın ən xarakterik cəhətləri arasında iti (oxşəkilli) tağlar, binaların xarici divar yükünü azaltmağa imkan verən uçan dayaq divarları (kontrforslar), hündür və nazik tavanlar (qabırğalı tağlar) və böyük, rəngli vitraj pəncərələr yer alır. Məhz bu pəncərələr daxili məkanı ilahi bir işıqla doldururdu. Qotik üslubun ən məşhur nümunələri kilsələr və katedrallar (məsələn, Notrdam) olsa da, mülki binalarda da öz əksini tapmışdır. Bu memarlıq tərzi həm konstruktiv, həm də estetik baxımdan inqilabi bir addım idi.