Saib Təbrizi

Mirzə Məhəmməd Əli Saib Təbrizi (1592–1676) Azərbaycan əsilli, XVII əsrin ən görkəmli farsdilli şairlərindən biri hesab olunur. Təbrizdə doğulan Saib, gənclik illərini İranda keçirdikdən sonra Hindistana səyahət etmiş və burada məşhur "Hind üslubu" (Səbki-Hindi) poeziya məktəbinin zirvələrindən birinə çatmışdır. Onun yaradıcılığı bu üslubun ən parlaq nümunəsidir. Saib Təbrizinin şeirləri incə mənalar, original metaforalar və dərin fəlsəfi düşüncələrlə zəngindir. O, xüsusilə qəzəl janrında qələmə aldığı saysız-hesabsız əsərləri ilə tanınır. Onun divanı 100 min beytdən çox şeiri əhatə edir ki, bu da onu klassik İran-Azərbaycan poeziyasının ən çox yazan müəlliflərindən birinə çevirir. Şairin yaradıcılığında həyatın faniliyi, insan mənəviyyatı, təbiət gözəlliyi və təsəvvüf motivləri mühüm yer tutur. Saib Təbrizinin əsərləri hələ sağlığında Hindistandan Osmanlıya qədər geniş bir coğrafiyada yayılmış və bir çox şairə təsir göstərmişdir. O, ustad sənətkar kimi qəbul edilir.