Qobelen

Qobelen — əllə toxunmuş, üzərində süjetli kompozisiya, mənzərə və ya ornament olan bədii divar xalçasıdır. Klassik xalçadan fərqli olaraq, qobelen xovsuz (tüksüz) olur və onun əsas dəyəri toxuculuq texnikası ilə yaradılan rəng keçidləri və təsvirin dəqiqliyidir. Qobelen Sənətinin Tarixi Qobelen sənətinin kökləri qədim Misirə və antik dövrə gedib çıxsa da, onun intibah dövrü Avropa ilə bağlıdır: Adın mənşəyi: "Qobelen" termini XVII əsrdə Fransada kral toxuculuq manufakturasını idarə edən Gobern (Gobelin) ailəsinin adından götürülüb. Funksiyası: Orta əsrlərdə qobelenlər təkcə dekorativ məqsəd daşımırdı, həm də qəsrlərin soyuq daş divarlarında istilik izolyasiyası rolunu oynayırdı. Hazırlanma Texnikası Qobelenin yaradılması yüksək səbir və rəssamlıq bacarığı tələb edir: Əriş və Arğac: Toxuma prosesi möhkəm əriş saplarının (təməl) üzərinə müxtəlif rəngli arğac saplarının (yun, ipək, qızıl saplar) keçirilməsi ilə baş verir. Hamar Səth: Arğac sapları elə sıx vurulur ki, təməl saplar tamamilə görünməz olur və nəticədə rəsmə bənzəyən hamar səth yaranır. Melanj Effektləri: Fərqli rəngli sapların bir iynədə birləşdirilməsi sayəsində yağlı boya ilə çəkilmiş rəsmlərdəki kimi kölgə və işıq effektləri əldə edilir. Qobelen Növləri Klassik (Süjetli): Tarixi döyüşlər, mifik səhnələr və ya dini süjetlərin əks olunduğu irihəcmli əsərlər. Verdura: Bitki və heyvan təsvirlərindən, meşə mənzərələrindən ibarət qobelenlər. Müasir (Abstrakt): Müasir interyerlərə uyğun gələn, həndəsi fiqurlar və mücərrəd rəng kompozisiyaları. Azərbaycanda Qobelen Sənəti Azərbaycanda qobelen sənəti xalçaçılıq məktəbinin zənginliyi sayəsində özünəməxsus inkişaf yolu keçmişdir. Lətif Kərimov, Kamil Əliyev və Eldar Mikayılzadə kimi ustad sənətkarlar milli ornamentləri və portret janrını qobelen texnikası ilə birləşdirərək dünya səviyyəli əsərlər ərsəyə gətiriblər.